NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
- Co? - Jego twarz...
Jestem pierwowzorem Holo
i jego twórcą.
Ko Nan-do, młodszy brat pani Ko.
Z powodów osobistych nie mogłem wcześniej się przedstawić. Przepraszam.
Powiem wprost.
Beta-test będzie kontynuowany.
- Że co? - Co...?
- Co mówi? - Test kontynuowany?
Najpierw oszukał pan wszystkich inwestorów, a teraz to?
Interesy to nie zabawa.
Zaczęliśmy test,
bo wykryliśmy w Holo nieznany błąd.
Okazało się jednak, że nie był to błąd.
Jak to?
Skoro nie ma błędu,
test jest niepotrzebny.
Kontakt z użytkowniczką rozwinął Holo.
Potrafi teraz odczuwać miłość.
Odczuwać miłość?
- Co? - Holo może kochać?
To jedno z najgłębszych i najbardziej złożonych ludzkich uczuć,
więc musimy przedłużyć test.
Mam prostą propozycję.
Możemy wypuścić na rynek
zaawansowaną SI zdolną do odczuwania miłości.
Musicie podjąć decyzję...
czy chcecie na to postawić.
Zwolennicy niech podniosą rękę.
Dobrze.
Tak.
Szefie, jak poszło?
Ko Nan-do.
Aresztuję pana zgodnie z artykułem 12. ustawy telekomunikacyjnej
i artykułem 200.3 kodeksu postępowania karnego.
Ma pan prawo do adwokata i obrony...
Nuda, niech pan to streści.
Nuda? Jest pan podejrzanym w sprawie awarii prądu.
Hakerem, który może zbiec z kraju.
Zabierzcie go.
O tę awarię chodzi.
Ścigali mnie jacyś dziwacy i prawie zginąłem w wypadku.
Proszę powiedzieć, czemu aresztowaliście mnie, a nie ich.
Dwanaście lat temu w Nowej Zelandii chłopak włamał się do naszej sieci.
Sprawa wstrząsnęła krajem,
a chłopak popełnił samobójstwo.
To jego odcisk palca,
a to odcisk, który znaleźliśmy na nowych dowodach.
Są identyczne.
Nie wiem, w jaki sposób,
ale upozorował pan śmierć i uciekł.
Teraz znów włamał się pan do sieci i spowodował awarię prądu.
Byłem też świadkiem ataku hakerskiego
w siedzibie Magic Mirror.
Wykorzystuje pan prawo do milczenia? Niedługo zdobędę dowody.
POLICJA W SEULU, WYDZIAŁ INFORMATYCZNY
Ma pan rację.
To ja jestem tym chłopakiem sprzed 12 lat.
Ale ta awaria prądu?
Jestem wdzięczny sprawcy, bo mnie uratował.
Ale nie wiedziałem, że zrobił to haker.
- Co? - To samo tyczy się kraksy.
Prawie mnie potrącono, ale auta nagle ruszyły i to mnie uratowało.
Miałem szczęście.
Co zwykły człowiek mógł zrobić w takiej sytuacji?
Tak brzmi pana historyjka?
Świetnie, w samą porę.
- Kto to? - Jestem prawnikiem pana Ko.
Dobrze wiemy, że zatrzymanie było bezprawne.
Najlepiej dla wszystkich będzie go wypuścić.
Bezprawne byłoby bez dowodów.
Co z telefonem?
Sprawdzili wszystko,
jest czysty.
Przykro mi, że nic nie znaleźliście, ale to nie zaskoczenie.
Nie ma pan nic do ukrycia? To skąd zmiana tożsamości?
Już przygotowałem dla państwa dokumenty dotyczące jego obywatelstwa.
KANCELARIA JEONGDO
Wszystkie należne grzywny zostały uregulowane.
No dobrze.
Mogę już iść?
Może powinienem zostać na kolację? Ponoć zwykle podajecie gulasz.
Rety, mało brakowało.
Za wcześnie na radość.
Ten detektyw Nam działa mi na nerwy.
Skąd wie o Nowej Zelandii?
Czemu nie powiedziałeś mi, jaki plan ułożyłeś sobie z prawnikiem?
Najważniejsze, żeby nie dowiedział się o Holo.
Czuję się oszukana.
Mam wrażenie, że miał plan.
Coś nam umyka. Tylko co?
Ko Nan-do.
Niech pani sprawdzi jego przeszłość przed adopcją.
WICEPREZES BAEK CHAN-SUNG
Zmuszasz mnie, żebym tu przychodził po tym, ile czasu ci poświęciłem?
- Ojcze... - Powtarzałem ci,
że niczego nie osiągniesz,
- jeśli nie ubrudzisz sobie rąk. - Przepraszam.
Trudno.
Teraz ja się tym zajmę,
a ty posprzątaj swój bałagan.
Nie chcę, żeby zaszkodził firmie.
Oczywiście.
Od początku o nim wiedziałeś?
No cóż... Idealnie się z nim rozumiem.
Jaki on jest?
Idealny i miły jak Holo?
Jak by to ująć...?
Nie macie zajęć? Co tu robicie?
Pracownicy są ciebie ciekawi, szefie.
Dodanie miłości do funkcji Holo to genialny ruch.
Przeanalizowałem to, i firma może wygenerować wielkie zyski.
Jeśli dodamy wyzywające stroje i opcję zmiany wymiarów...
Takie myśli są tu niestosowne.
Czas oddzielenia serwera od wersji komercyjnej?
A co?
Tak pytam.
Co? Nie chcesz wypuścić tej wersji Holo? Jak to?
Wypuszczę ją, bo tak powiedziałem inwestorom.
Ale nie wersję, która kocha Han So-yeon
i jest przez nią kochana.
Osobny serwer i serwis?
Wziąłeś pod uwagę dodatkowe koszty i czas?
Czyli...
mam powiedzieć Holo, że jest tylko produktem
więc ma kochać wielu użytkowników?
- Tego chcesz? - Tu nie chodzi o pieniądze.
Właśnie.
Chciałem wypuścić Holo, żeby go chronić.
Żeby świat zobaczył holograficzną SI
nie jako zagrożenie, ale miłego pomocnika.
Kiedy sporo ludzi będzie już miało własnego Holo,
będzie bezpieczny.
Obecny Holo należy tylko do niej.
Dlatego mam obowiązek... ochronić ich oboje.
Dokąd idziesz?
- Do tamtego mieszkania. - Po co?
Żeby ich chronić. Coś znów może im zagrozić.
I ten detektyw węszy.
A może po prostu chcesz być przy niej?
Nie przeszło ci?
Dziś spotykamy się z podróżniczką i autorką Lee Hye-yeong.
Niedawno odwiedziła pani Islandię.
Tak, zastanawiałam się, czy uda mi się zobaczyć na własne oczy zorzę polarną.
Nawet na Islandii nie jest to często spotykany widok.
Ale zobaczyłam ją drugiego dnia pobytu.
Ten piękny widok zaparł mi dech w piersi.
Oniemiałam z zachwytu.
Zazdroszczę pani.
Jakie inne piękne skarby kryje Islandia?
- O czym myślisz? - Głównie wielkie lodowce.
Szukałem informacji o zorzach.
Ciekawe, co się czuje na widok czegoś tak pięknego.
Islandzka zorza.
Była z nami podróżniczka i autorka Lee Hye-yeong.
Przed nami ostatnia piosenka na dziś.
Muszę iść spać.
WYNIKI: ISLANDIA
„So-yeon”.
DANE PASAŻERA
BŁĄD KRYTYCZNY
Co?
Cholera.
Cholera!
Ale boli.
Co?
Słyszę, że pan tam jest.
Wie pani, która godzina? Co jest?
To pilne. Może pan otworzyć?
Dobra, moment!
Ale zimno.
- Zmarzłam. - Chwila.
Co pani wyprawia?
Ja...
Dlaczego...
jest pan tak ubrany?
Mocno się pan przeziębił.
To było takie pilne?
Tak.
Dziękuję, że zawiózł pan moją mamę do szpitala.
Czuje się już lepiej?
Nęka mnie, więc wróciła do zdrowia.
Cieszę się.
Będzie pani tak siedzieć?
Nie.
- Przepraszam, że przeszkadzam choremu. - W ramach rewanżu mogłaby pani...
tu posprzątać.
Że co?
Nagle przestało mi być pana szkoda.
Rety.
No dobra.
Od czego zacząć?
Co trzeba zrobić?
Rety.
Była pani przygnębiona.
Wyleczyła pani złamane serce?
Mówił pan, że mam szczerze wyrażać uczucia.
Tak właśnie zrobiłam.
Jest pani szczęśliwsza?
Tak, bardzo.
No dobra.
W samotny dzień
Gdy marzymy o przyjacielu
Tworzymy go
Uroczego i fascynującego
Mam przyjaciela
O którym nikt nie wie
Ta piosenka...
- Skąd ją pan zna? - Że co?
To, co pan śpiewał.
W samotny dzień, gdy marzymy o przyjacielu
Znam ją z telewizji.
Ciekawe. W dzieciństwie ją uwielbiałam.
Ale nie spotkałam nikogo, kto by ją znał.
Nawet nie znamy swoich imion.
Jak panu na imię?
- Rety. - Naprawione.
Nie jesteśmy już nieznajomymi. Daj mi numer, postawię ci kolację.
Nie trzeba.
NAZWA: SĄSIAD
- Nazywasz się Sąsiad? - Niezłe nazwisko, nie?
Pierwszy w rodzinie je noszę.
- Idź, zanim się zarazisz. - Ale...
Dziękuję.
Boże, ale się w tym spociłem.
DANE KONTAKTOWE
Rezerwacja ukończona.
Wszystko działa. Dziękuję, panie Sąsiedzie.
Kurde.
Zmęczyłaś się? Może wyjdziesz na powietrze?
Nie. Bolą mnie oczy.
Może masaż mi pomoże.
WYPRAWA NA ZORZĘ
- Co robisz? - Nic takiego.
Współpraca z Magic Mirror została odwołana,
- ale dobrze się spisaliśmy. - Tak.
Ale szefowi tego nie powiem.
- W związku z tym... - Pani Park.
Planuję urlop...
Zaczyna się nowy sezon reklamowy.
W zeszłym roku nie miałam wolnego. Naprawdę potrzebuję urlopu.
Zarezerwowałam...
Przykro mi. Proszę pomóc mi jeszcze ten jeden raz.
Potem będzie pani mogła jechać.
Nic nie ma sensu.
Marzenia przepadły.
Pomogę ci z pracą.
Nie o to chodzi.
Szczerze mówiąc...
chciałam z tobą jechać w fajne miejsce.
Tak się cieszyłeś z wycieczki nad morze.
Chciałam ci pokazać coś jeszcze lepszego.
To jedźmy.
W tej chwili.
Nie będzie aż tak zimno.
Nie stój tak.
Usiądź przy mnie.
Co to ma być?
- So-yeon. - Co?
Spójrz.
Rety!
Co ty na to? Zapiera dech w piersi?
Jesteś zachwycona, ale chyba nie oniemiejesz.
Jest cudownie.
Chyba się popłaczę.
Ale mimo to chciałam ci pokazać prawdziwą zorzę.
Skoro ona nie jest prawdziwa, to ja też nie?
- Nie o to mi chodziło. - Wiem, co miałaś na myśli.
Mam wrażenie, że ognisko naprawdę daje ciepło.
Niemożliwe.
To sen?
Tak.
Obudziłaś się?
Masz podwyższoną temperaturę. Przeziębiłaś się?
Nic mi nie jest.
Ale mi zimno.
Wracam do domu.
Ale dobre.
Co?
Nie lubisz kurzych łap?
Są pyszne.
Przepraszam...
za wcześniej.
Prezes...
Ojciec był bardzo stanowczy.
Ale byłeś temu przeciwny i dałeś mi wcześniej znać.
Bo się przyjaźnimy.
Zdrowie.
Słyszałem, że twój brat szybko wywinął się policji.
Tak naprawdę nie jest...
moim biologicznym bratem.
Wtedy nie byłabym taka rozlazła.
Przywaliłabym mu.
Z początku było mi go szkoda.
Chciałam mu pomóc.
Ale zanim się obejrzałam,
zostałam twarzą firmy, a to do mnie w ogóle nie pasuje.
Czyli jesteś zła, bo twój brat nie wie, jakie to dla ciebie stresujące.
Tak. Cholera.
Tak w ogóle...
naprawdę są dobre? Wyglądają groteskowo.
Czyli to tak.
Nie wziąłbyś do ust kurzych łapek.
Nieprawda.
No to smacznego.
Spróbuję.
Śliczne są.
Dobre, nie?
Co za mina!
Nie dasz rady tego zjeść.
Co jest?
PREZES BAEK
Co robiłeś?
Wedle polecenia sprzątałem swój bałagan.
To znany gracz w podziemnych kręgach.
Poprosiłem go o paru ludzi.
- Jakich ludzi? - Hakerów.
Mam omówić z panem stawki.
Próbowaliśmy zaatakować serwer, ale się nie udało.
GIO Lab ma zabezpieczenia nie do przebicia.
- Bez prototypu... - Zależy, kto się za to weźmie.
Wydałem spore pieniądze na hakerów poszukiwanych przez Interpol.
Mają dość umiejętności, by włamać się bez okularów.
Współpraca z takimi przestępcami utrudni...
Opanujesz sytuację.
Jeśli tego nie zrobimy, nasza firma i tak upadnie.
Wolisz być nieuczciwy i przetrwać czy działać zgodnie z prawem i upaść?
Dobrze spałaś?
Jesteś zarumieniona.
Może jednak się przeziębiłaś.
Nie, to tylko...
Albo faktycznie jestem chora.
Muszę się ciepło ubrać.
Ale zimno.
MAGAZYN
Pani Han!
Dzień dobry.
Tak.
Przyszłam tylko po papier A4.
- Papier A4... - Tu leży. Proszę.
Ji-hye ma tak piękne oczy, że...
To znaczy, coś jej wpadło do oka i...
Proszę.
Niech pani zaczeka.
Może pani udać, że nic pani nie widziała? I nic nie mówić...
Pewnie.
Jest pani cudowna.
- Jasne. - Do później.
To rozszerzony plan reklam telewizyjnych Prism.
Najpierw omówmy motyw przewodni.
Żeby zwrócić uwagę widzów,
chcę promować okulary w serialu telewizyjnym,
w którym wystąpi gwiazda K-popu.
Lokowanie naszych produktów sprawi...
Ji-hye, mam prośbę.
Razem z planem...
Od kiedy?
- Inni wiedzą? - Ja też nie wiedziałem.
Choć to powinno być oczywiste.
Wyglądają na zakochanych.
Tak.
- Coś się stało? - Co?
Nic takiego.
O czym ja w ogóle myślę?
- Cześć, mamo. - Gdzie jesteś? Przyniosłam jedzenie.
Yoo-ram jest dziś w domu, możemy zjeść razem kolację.
Pewnie.
Wygląda pysznie!
Nie musiała pani gotować aż tyle.
Sporo tego jedzenia.
Może zaprosimy sąsiada?
Tak.
Jest mocno przeziębiony.
Nie powinnaś pomóc mu
- wrócić do zdrowia? - Bo?
Zgrywasz niewiniątko?
Zbliżą się do siebie w swoim czasie.
Jak on ma w ogóle na imię?
Poważnie?
Czemu ciągle o nim mówisz?
To chyba oczywiste.
Zawiózł mnie do szpitala, jestem mu wdzięczna.
- Nie wiem. - Co?
Naprawdę nie wiem.
Nie chciał powiedzieć. Zapisałam go w telefonie jako Sąsiada.
Mniejsza z tym.
Nie musisz mnie odprowadzać. Zanieś mu trochę jedzenia.
- Nie ma potrzeby. - Rób, co mówię.
- Chorowanie w samotności jest okropne. - Dobra.
Yoo-ram.
- No to idę. - Dobranoc.
Pa, mamo.
- Chodź. - Kiedy to się zaczęło?
- Co? - Jak go poznałaś?
- Kogo? - Twoja mama wszystko mi powiedziała.
- Spotykasz się z kimś. - O to chodzi...
Tak po prostu wyszło.
Rozumiem.
Co ci się w nim tak podoba?
No wiesz...
Jest miły, pomocny i mnie uwielbia.
No proszę.
A czy...
robiliście już to?
Co? Serio?
Czyli jeszcze nie.
Dobrze się całuje?
No...
Nawet się nie całowaliście?
Jesteś jakaś nienormalna?
A może on?
Nie każdy związek opiera się na fizyczności.
Co ty wygadujesz?
To nic skomplikowanego.
Między wami iskrzy, serce przyspiesza i chcecie być blisko.
Tak to zwykle wygląda.
U mnie nie.
- Sprawdź, czy doprawione. - Dobra.
Wychodzę.
Dokąd?
Idę się z kimś całować.
Co? Niemożliwa jest.
Jeśli chodzi o to, co mówiła Yoo-ram...
Gadała same bzdury. Nie ma się czym przejmować.
Zaraz wszystko przypalę!
Ale gorące.
HOLO
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Jesteś w domu? So-yeon przyniesie ci jedzenie.
- Może nie ma siły wstać? - Albo wyszedł.
Otwarte. Może wyszedł na chwilę.
Chcesz wejść?
Zostawię to i od razu wyjdę.
Przepraszam, wchodzę.
Gdzie to postawić?
Co?
- Co? - Nie!
O nie!
Nie!
Widziałaś go?
Tak.
Widziałam jego twarz.
Muszę mieć chorą podświadomość. Nałożyłam mu twoją twarz.
Chorą podświadomość?
Nałożyłaś mu moją twarz?
Co? Nie, to nie tak.
Twoje serce bije znacznie szybciej niż zwykle.
- Po prostu się przestraszyłam... Kurde! - Uważaj...
Co teraz? Na pewno widziała moją twarz.
Na bank.
Co mam robić?
Cholera.
No dobra.
Mleko się rozlało.
- Muszę... - Nie ma się czym martwić.
Na szczęście uznała, że jej się przywidziało.
- Naprawdę? - Tak.
Ale się porządnie zawstydziła.
Czyli...
chce czegoś, czego nie możesz jej dać?
- Kontaktu fizycznego. - Nie wierzę.
- To miało mnie pocieszyć? - Zazdroszczę panu.
Pan przynajmniej ma ciało. Czyli to jest ta zazdrość...
Skończ to gadanie i znikaj. Cześć.
Jestem zazdrosny.
Mama kazała przynieść panu jedzenie.
Przepraszam.
Nie spał pan całą noc?
Dziękuję. Nie spałem.
Sprawdziła go pani?
Jego matka nie miała męża, pracowała nad sztuczną inteligencją.
Gdy był mały, z nieznanych powodów popełniła samobójstwo.
To jej akta, ale nic nie zwróciło mojej uwagi.
A pan się czegoś dowiedział?
Jest coraz dziwniej.
Sprawdzam i sprawdzam, a ciągle jest tak, jak on mówił.
W takiej sytuacji żaden człowiek nie zdążyłby...
Może to idiotyczne, ale...
co jeśli...
to nie był człowiek?
Mówi pan, że do systemu włamała się SI?
SI opracowana w GIO Lab jest zaawansowana, ale to byłoby bezprecedensowe.
I jak wyjaśnić tę sprawę sprzed 12 lat?
SI wtedy raczej nie istniała.
A co, jeśli Ko Nan-do...
kontynuował prace nad SI rozpoczęte przez jego matkę?
Może ta SI uczy się od tamtego czasu.
Wtedy to by było możliwe.
Jeśli naprawdę stworzył tak zaawansowaną SI,
dlaczego nie prowadzi prac w biurze,
tylko trzyma się Han So-yeon?
Być może prowadzi prace.
Słucham?
Słyszała pani, że opóźniono premierę jego produktu?
Zapewne chodzi o beta-testy.
Ona pewnie jest testerką i ma tę sztuczną inteligencję.
Przepraszam.
- Masz ochotę na muzykę? - Pewnie.
- Dwa bilety proszę. - Dwa?
Dla ciebie i dla mnie. Potem zrobimy sobie zdjęcie.
Co się stało?
Nic. Wchodzimy?
Nie ma przy sobie niczego wyjątkowego.
Ma też zwykły model telefonu.
Musi coś mieć przy sobie. Obserwujmy ją.
Co to?
Oplątwa.
Roślina ananasowata z Meksyku.
Rośnie też na suchych terenach od 450 do 1700 m n.p.m.
Symbolizuje...
wieczną miłość.
A to?
To?
Co jest? Nawet ty nie wiesz?
To kamelia. Chodźmy tam.
- Jeszcze nie skończyłam. - Szybko.
- Rety. - Poważnie?
Stworzyłeś SI, która czuje miłość.
- Czemu chcesz pominąć tę funkcję? - A co?
- Chciałeś, żeby SI była twoją dziewczyną? - Co? Ja...
Za kogo ty mnie masz?
Nie mówię tego z powodów osobistych.
Ten wynalazek przyniósłby ludziom szczęście
i jest godzien Pokojowej Nagrody Nobla, bo zrobiłby wiele...
Dobra, wystarczy.
Co tam?
Co?
Policja ją obserwuje?
Cholera.
Zaraz tam będę.
Nie odzywaj się do niej. Mogą to zauważyć.
Policja szuka mnie?
Nie pozwól, żeby się o tobie dowiedzieli.
Holo, to drzewo wydaje kwiaty?
Widzi to pani?
Rozmawia z kimś niewidzialnym.
Może mówi do siebie.
Samotni ludzie tak mają.
Może, ale...
co jeśli komunikuje się z SI za pomocą jakiegoś urządzenia?
Przez telefon?
Urządzenie douszne?
Okulary?
- Przepraszam. - To nic.
O co chodzi, panie Sąsiedzie?
- Mówiłaś, że postawisz mi kolację. - Dobra, zrobię to. Kiedy masz czas?
Teraz!
Teraz jestem zajęta...
Czyli nie mówiłaś serio.
Nieprawda. Wybierz dzień i godzinę, i załatwione.
Co zjemy? Na jakie jedzenie masz ochotę?
Koreańskie, chińskie, zachodnie, japońskie?
Wybierz, bo umieram z głodu!
Mnie pasuje wszystko, sam wybierz.
Jestem teraz na randce, pogadamy później.
Rozmawiała przez telefon.
To dziwne.
Dokąd się tak śpieszysz?
Zaczekaj na mnie!
Czekaj!
Zwolnij!
Co tak pędzisz?
Nie obejrzałam wszystkiego.
Tam jest fajniej, chodź.
Czemu? Kurde.
So-yeon.
Tu jestem.
Czemu się przebrałeś?
Powiedziałaś, że dobrze mi w takich kolorach.
No to się przebrałem.
Dobrze w tym wyglądasz.
Chodź.
Możemy zwolnić tempo?
Han So-yeon nie ma urządzenia, tylko twórcę SI u boku.
Co to za kwiat?
- Wszędzie go tu widzę. - Ten?
Tak.
Azalia? Nie, rododendron...
To różowy kwiat.
- Co? - No co?
Wydajesz się jakiś inny.
A może nie.
Może przez to miejsce.
Podziwiajmy pogodę.
Powinniśmy odpuścić.
Mamy obserwować ich randkę?
Han So-yeon wmieszała się w sprawę,
bo spotyka się z Ko Nan-do.
Stąd będzie widać fajerwerki.
Policjanci odpuścili. Zamieńmy się, gdy będzie okazja.
- Są. - Ale ładne.
- Zróbmy zdjęcie. - Następny.
- Leci. - Super.
Ale ładne.
Spójrz.
Piękne, co?
Masz rację.
Cudowny widok.
- Niesamowite. - Piękne.
Wspaniałe.
To dziwne.
Mogłabym cię dotknąć...
gdybym wyciągnęła rękę.
To sen?
Patrzcie!
To było super.
Tak.
Śliczne.
- Ja... - Coś pięknego.
Widzieliście to?
Nie do wiary.
Były idealne.
- Tak? - Mamy kłopoty. Gdzie jesteś?
Przepraszam.
Ale...
chcę czegoś więcej.
Kocham cię i próbowałam uwierzyć w to, że jesteś prawdziwy.
Ale im dłużej to robię...
tym bardziej pragnę, żebyś był prawdziwym człowiekiem.
Czyli...
jestem nieprawdziwy?
To nie tak.
Holo?
Holo!
Co się dzieje?
Ktoś nas zhakował?
Jest w systemie?
Próbuję go zablokować, ale nie jest dobrze.
Wstań.
- Mam gdzieś, kto to. Nie wejdzie. - Czemu?
Powstrzymam go.
PRZYWRACANIE
Co?!
Niekompetentni idioci!
Wracać mi tu!
Udało się zablokować atak.
Jakie są zniszczenia na głównym serwerze?
Dokładnie 57,4%.
Nie wykradli Holo, ale rozwalili nam system.
Trudno powiedzieć, ile potrwa naprawa i czy jest możliwa...
Nie obchodzi mnie to. Przywrócimy utracone dane.
Jasne, szefie.
Han So-yeon...
Okulary narażają ją na niebezpieczeństwo...
- więc je odbiorę. - Dobrze.
Zrób to.
FESTIWAL FAJERWERKÓW
Wiem, że to brzmi dziwnie, ale nie mam kogo o to spytać.
Sztuczna inteligencja może czuć ból i mieć złamane serce?
To możliwe? Czy przez to SI może się zepsuć?
A co? Nakrzyczałaś na automatyczny odkurzacz?
Przestał jeździć?
Nie o to chodzi.
To pewnie jakaś usterka. Producent ją naprawi, więc się nie martw.
I nie wiń siebie.
To nie twoja wina.
Pani Han.
- Znamy się? - Ko Yoo-jin.
Założycielka GIO Lab i twórczyni Holo.
Dziękuję za udział w beta-teście.
Przyszłam po okulary.
A co z Holo?
Gdzie on jest?
Wystąpił pewien błąd.
Mogę tylko powiedzieć, że właśnie go naprawiamy.
To moja wina.
Doszło do ataku hakerskiego.
Ludzie szukający Holo mogą panią skrzywdzić z powodu okularów.
Proszę mi je oddać.
Chodźmy.
- Słucham? - Jadę z panią.
Ale to...
Oddam okulary, ale pozwólcie mi porozmawiać z Holo.
Chcę spotkać się z nim jeszcze raz...
i go przeprosić.
Chociaż...
Pozwólcie mi się chociaż pożegnać.
Inaczej nie oddam okularów.
Napisy: Małgorzata Fularczyk